Operacja Lew Morski (niem. Unternehmen Seelöwe) była kryptonimem planowanej przez nazistowskie Niemcy inwazji na Zjednoczone Królestwo. Miała się odbyć podczas bitwy o Anglię, trzynaście miesięcy po rozpoczęciu II wojny światowej. Po bitwie o Francję i kapitulacji tego kraju Adolf Hitler miał nadzieję, że rząd brytyjski przyjmie jego ofertę zakończenia stanu wojny. Uważał inwazję za ostateczność, którą należy zastosować tylko wtedy, gdy wszystkie inne opcje zawiodą. I tak się wydawało, zwłaszcza w przypadku przeciwnika takiego jak Winston Churchill. Warunkiem wstępnym inwazji na Wielką Brytanię było uzyskanie przewagi zarówno powietrznej, jak i morskiej nad kanałem La Manche i planowanymi miejscami lądowania. Wymagane były również inne warunki, takie jak odpowiednie jednostki desantowe i siły oraz transport morski do zaopatrzenia. SGS Sealion bada możliwą inwazję niemiecką w oparciu o założenie, że wszystkie niezbędne warunki zostały spełnione latem, a okno możliwości otwiera się we wrześniu 1940 roku. Chociaż należy zakładać, że Brytyjczycy przegrali już tytułową bitwę o Anglię, RAF nie jest jeszcze całkowicie poza walką, a Royal Navy wciąż stanowi wiarygodne zagrożenie dla niemieckich desantów i szlaków zaopatrzeniowych przez kanał La Manche. Na lądzie Niemcy mają przewagę operacyjną, ale armia brytyjska może polegać na swoich wewnętrznych liniach komunikacyjnych i terenie nadającym się do obrony, w tym na prymitywnej sieci pospiesznie zbudowanych fortyfikacji wzniesionych przed inwazją. Cechy: Scenariusze trwają od 2 tur (dla mniejszych) do ponad 30 tur, z których każda reprezentuje jeden dzień między początkiem września 1940 a początkiem października. Jeden gracz prowadzi siły lądowe, powietrzne i morskie Osi, podczas gdy drugi dowodzi siłami Wielkiej Brytanii i jej różnych sojuszników obecnych wówczas w Anglii (Polacy, Kanadyjczycy, Wolni Francuzi itp.). Brytyjczycy mają bardzo niewiele dobrej jakości wojsk lądowych (głównie Gwardię i kilka rzadkich elitarnych dywizji, nawet jeśli są osłabione), ale ich marynarka wojenna jest w zasadzie nienaruszona i może, nawet przy ogromnych stratach, podjąć szansę zabicia inwazji w błyskotliwym rajdzie morskim. A RAF, choć mocno poturbowany, również nie jest całkowicie nieobecny. Dobre umiejętności obronne i linie wewnętrzne mogą również sprzyjać dobrej reaktywności. Niemieckie (a później włoskie siły sojusznicze) mają doświadczone siły lądowe, a Luftwaffe panuje na niebie, choć czasami ograniczone zasięgiem operacyjnym i obecnością. Marynarka wojenna jest słaba pod każdym względem, ale zgromadziła wystarczającą siłę i środki, aby wesprzeć jednorazowy, miejmy nadzieję decydujący wysiłek. Zdobycie kluczowych punktów węzłowych, przyczółków zaopatrzeniowych i decydujących lokalizacji zadecyduje o sukcesie lub porażce inwazji. Czas płynie szybko, a zła pogoda nadchodząca w październiku może zakończyć przedstawienie, zarówno zwycięstwem, jak i porażką, dla obu stron. To wyścig z czasem i żywiołami, z ledwie wystarczającymi zasobami. Karty wydarzeń w grze zapewniają pełną możliwość powtarzania rozgrywki dzięki licznym różnorodnym sytuacjom, które tworzą na polu dyplomatycznym, militarnym, politycznym lub gospodarczym.