**SGS FALL WEISS**
Druga wojna światowa oficjalnie rozpoczęła się od inwazji Niemiec na Polskę 1 września 1939 roku. „Oficjalnie", ponieważ Hitler początkowo chciał rozpocząć operację 26 sierpnia. Ze względów dyplomatycznych rozpoczęcie zostało przełożone. Jednak nie wszystkie jednostki specjalne odpowiedzialne za działania za polskimi liniami otrzymały na czas kontrrozkaz, co doprowadziło do różnych starć. SGS Fall Weiss (niem. „Biały Plan", kryptonim operacji) obejmuje kampanię polską między wrześniem a październikiem 1939 roku. Siły niemieckie wydawały się szybkie, brutalne i nie do zatrzymania, dzięki koncepcji, którą szybko określono mianem „blitzkriegu". W rzeczywistości nazwa „blitzkrieg" została ukuta przez zachodnich dziennikarzy i nie była, ściśle rzecz biorąc, koncepcją skonstruowaną jako taka. Niemcy nawet nie używają słowa „blitzkrieg". Było to w istocie rozsądne wykorzystanie postępu technicznego w dziedzinie motoryzacji zasobów radiowych, połączone z użyciem czołgów do zastosowania pomysłów opracowanych przez kilku myślicieli wojskowych w ciągu ostatnich dwóch dekad.

SGS Fall Weiss to gra turowa. Każda tura odpowiada dwóm dniom czasu rzeczywistego, a scenariusz kampanii obejmuje 19 tur (plus „przedtura", która pozwala wybrać opcje obowiązujące później). Jednostki, reprezentowane przez żetony, są na poziomie dywizji, brygady lub pułku, z kilkoma batalionami (lub jednostkami równoważnymi batalionowi). Jest to zatem gra w skali operacyjnej.

Jednym z celów SGS Fall Weiss jest pomoc graczom w zrozumieniu, jak przebiegał konflikt, niczym interaktywna książka historyczna. Daje możliwość manewrowania jednostkami, które starły się w Polsce we wrześniu i do października 1939 roku, w tym inwazje słowacką i sowiecką (z jednostkami z zainteresowanych krajów). Gracz ma do dyspozycji jednostki pancerne, zmotoryzowane, kawalerię, piechotę i artylerię, a także pociągi pancerne i flotylle rzeczne dla Polaków. Obecne są również odpowiednie siły powietrzne.

Aby zapewnić szybki sukces przy jednoczesnym ograniczeniu strat, atakujący gracz musi zrównoważenie wykorzystywać wsparcie lotnicze, jednostki pancerne, artylerię i regularną piechotę, biorąc pod uwagę wpływ terenu (lasy, lasy, rzeki itp.). Musi także radzić sobie z kartami w swojej ręce, które symulują doskonale udane działania taktyczne lub operacyjne lub wydarzenia o wymiarze strategicznym: od premii wynikających z rosnącego użycia Pervitiny w jednostkach niemieckich po wzrost polskich uzupełnień wywołany poparciem społecznym. Cele są proste. Najeźdźcy musieli zdobyć cele strategiczne, poczynając od Warszawy i Lwowa. Dopóki te dwa miasta się trzymały, Polska się nie poddawała. Obrońca musi zadać atakującemu jak najwięcej strat i utrzymać się jak najdłużej, maksymalnie wykorzystując teren oraz skrupulatnie zarządzając posiłkami i uzupełnieniami (aby uzupełnić wyczerpane jednostki). Im więcej czasu niemiecki gracz traci i ponosi straty, tym trudniejsze może być rozpoczęcie późniejszej ofensywy na zachodzie (której nikt jeszcze wtedy nie wyobrażał) w dacie, którą zapamięta historia (10 maja 1940 roku)...

Co więcej, jeśli Polska utrzyma się przez długi czas i w zależności od wydarzeń i zagranych kart, aliancka ofensywa na Zachodzie przeciwko mniej solidnym wojskom niemieckim (najlepsze jednostki są zaangażowane przeciwko Polsce) może równie dobrze nastąpić, powodując automatyczną klęskę Niemiec. Siły Osi są potężne, ale muszą działać bardzo szybko (nie wspominając o tym, że z upływem czasu polski gracz będzie mógł ustawić coraz więcej pozycji obronnych). Historycznie, wielka aliancka ofensywa 1940 roku, obiecana Polsce dwa tygodnie po ewentualnej inwazji, nigdy nie miała miejsca. Ale wyobraźmy sobie przez chwilę, że siły niemieckie miały wielkie trudności w Polsce, z nagromadzeniem wydarzeń niekorzystnych dla Berlina... Zła pogoda również mogłaby się pojawić, sprzyjając obrońcom.

Inwazja sowiecka dołoży się do początkowego szoku wywołanego przez Niemców. Polski gracz staje przed dodatkowym wyborem: przewidzieć tę inwazję i pozostawić stosunkowo duże siły na wschodzie. Lub wręcz przeciwnie, oczyścić wschodnią granicę, aby odtworzyć jednostki zniszczone przez niemiecką inwazję.

Fall Weiss zawiera główną kampanię obejmującą cały konflikt. Obowiązują proste zasady klasycznego SGS, zagęszczone przez te opracowane przez projektanta SGS NATO's Nightmare. SGS Fall Weiss nie jest tak skomplikowany jak SGS NATO's Nightmare, ale zasady specyficzne dla tej gry (i dla serii kampanii niemieckich z lat 1940-1941) czynią je innowacyjnymi grami opartymi na sprawdzonym systemie.

Ta kampania to tak naprawdę dwie gry w jednej. Na początku gry gracze (gracz przeciwko graczowi w pbem lub gracz przeciwko AI) mają do wyboru wariant historyczny i wariant alternatywny.

Wariant historyczny usuwa wiele opcji lub wydarzeń, które nie miały miejsca (takich jak wczesna polska mobilizacja, która nie została odwołana pod koniec września), umożliwiając doświadczenie gry, które nie obejmuje głównych kamieni milowych tego konfliktu. Istnieją jednak elementy niepewności, aby zapewnić, że gra będzie możliwa do wielokrotnego przechodzenia. Przybycie licznych posiłków nie jest ścisłe (mogą przybyć w danym okresie wokół ustalonej daty). Wariant alternatywny pozwala na wydarzenia, które nie miały miejsca historycznie: armia polska może zostać częściowo zmodernizowana, z lepszymi siłami powietrznymi. Może zmobilizować się wcześniej. Niemcy mogą podejmować różne działania strategiczne. A co, jeśli ZSRR jednak nie najechał Polski?

Podobnie jak wszystkie inne gry SGS, darmowa zawartość będzie dodawana z czasem. Nie tylko w zakresie różnych ulepszeń, ale prawdziwej zawartości. Gracze, którzy posiadają grę, automatycznie skorzystają z tych dodatków. Omawiane dodatki będą obejmować nowe scenariusze oprócz dwuczęściowej kampanii. Większość z tych scenariuszy będzie mniejsza i szybsza do rozegrania. Pozostaje jednak faktem, że dodanie zawartości może również dotyczyć kampanii, jak na przykład to, co jest przewidziane na przyszłość w wersji hipotetycznej, możliwość opcji, która zakładałaby zdecydowane zaangażowanie Rumunii.

Ta gra otwiera nową serię co najmniej czterech tytułów: Fall Weiss, France 1940, Norway 1940 i Balkans 1940-1941. Będą one zawierać większość koncepcji z Fall Weiss (inne zostaną opracowane bardziej szczegółowo). France 1940 skupi się na niemieckiej ofensywie na Zachodzie w maju-czerwcu 1940 roku, w tym włoskim ataku na Francję. Będzie to mniej więcej gra-monster autorstwa SGS NATO's Nightmare (który również przerobił początkowy projekt Fall Weiss). SGS Fall Weiss został początkowo zaprojektowany przez mózgi stojące za serią Wars across the World (WAW), zanim został przejęty i całkowicie przerobiony przez projektanta SGS NATO's Nightmare. Będzie on również projektantem France 1940, Norway 1940 i Balkans 1940-1941 (które mogą być w dwóch częściach: kampanie w Grecji i Jugosławii oraz bitwa o Kretę). Pomysły są w fazie opracowywania, aby w prosty sposób połączyć Fall Weiss z France 1940, tak aby gracze mogli przeprowadzić pierwszą kampanię (Fall Weiss), a wynik tej kampanii mógł być w prosty sposób uwzględniony przy uruchamianiu kampanii France 1940...

Niemcy wystawili wiele potężnych jednostek pancernych, których ogromna skuteczność taktyczna wyrażała się na przykład w „kampfgruppen". Przewaga powietrzna była również przydatna, aby próbować unicestwić polskie siły powietrzne, a następnie utrudniać polskie ruchy i dostarczanie posiłków. Te jednostki pancerne mogły poruszać się szybko, wypychając siły polskie i uniemożliwiając im odtworzenie linii obronnych (wykorzystując w szczególności drogi wodne), ale bardzo śmiałe natarcia mogły również narazić je na niebezpieczeństwo polskich kontrataków i ryzyko wyczerpania zapasów. Wojska polskie musiały utrzymać się jak najdłużej, nawet jeśli klęska wkrótce wydawała się nieunikniona, jak wyjaśniono powyżej. Wiele ich jednostek było doskonałej jakości, a polskie morale było wyjątkowe: żołnierze byli – przynajmniej początkowo – przekonani, że aliancka ofensywa na zachodzie ma się wkrótce rozpocząć. Jednocześnie walczyli o przetrwanie. Armie sowieckie były specyficzne: choć liczne i stosunkowo dobrze wyposażone w broń pancerną i lotnictwo, ich użycie w 1939 roku było znacznie mniej elastyczne niż niemieckie, ponieważ Stalin właśnie zakończył okres wielkich czystek. Ocalali oficerowie nie byli najskuteczniejsi, a ich strach przed nieprzypodobaniem się lub zwróceniem uwagi pana Kremla powodował poważny paraliż w Armii Czerwonej. W rezultacie siły sowieckie były kruche i brakowało im niemieckiej zdolności do niszczycielskiej ofensywy. Ale ponieważ przybywały w czasie, gdy w zasadzie Polska zdemontowała swój front wschodni, ich działanie powinno być ułatwione.

Geograficznie Polska pozostaje rozległą równiną, gdzie przeszkody są rzadkie, z wyjątkiem głównych rzek. Linie obrony musiały zatem znajdować się głównie na tych przeprawach wodnych, które zapewniały znaczne bonusy obronne podczas bitew. Ale dzięki swojej mobilności oraz umiejętnościom operacyjnym i taktycznym Niemcy będą starali się uniemożliwić Polakom tworzenie realnych linii obrony.

Karty wydarzeń w grze oferują wysoki poziom regrywalności, dzięki wielu różnym sytuacjom, jakie tworzą w sferze dyplomatycznej, wojskowej, politycznej i gospodarczej. Opcje na początku kampanii, z wyborem kampanii historycznej lub hipotetycznej, znacząco przyczyniają się do tej regrywalności.

Szacowany czas gry: od 1 godziny do kilku godzin, w zależności od scenariusza... Najtrudniejsza do grania: Polska.