To DLC zawiera jednego Łowcę, dwie Bronie i jeden Konsumowalny przedmiot: Cień Rangdy (Łowca) Zaczarowana Katastrofa (Mako 1895 Szpon) Zachować Równowagę (Scottfield) Gniew Rangdy (Bomba Lepka) Cień Rangdy Niegdyś kolejny bezimienny Łowca w tłumie, Cień Rangdy wstąpił w większą ciemność dzięki przemianie wywołanej noszeniem jej świętej maski. Dąży do uhonorowania roli zła w jego niekończącym się tańcu z dobrem – tańcu, który nigdy nie miał się zakończyć. Zaczarowana Katastrofa To piękna rzecz wiedzieć, że każda rana postrzałowa i poderżnięte gardło są przeznaczone. Cień Rangdy znajduje niewiele słodszych rzeczy w życiu niż władanie takimi narzędziami jak ten Mako 1895 Szpon w misji przywoływania śmierci i chaosu. Zachować Równowagę Ciężar niekończącego się zabijania może zatruć duszę Łowcy, jeśli pozostanie niezakwestionowany, i wsiąknąć w najmiększe tkanki jego umysłu. Bądź wolny od winy, ilekroć władacie tym Scottfieldem. Znajdź pociechę w wiedzy, że śmierć twojej ofiary przyniesie równowagę i że Cień Rangdy to aprobuje. Gniew Rangdy Celem zła jest dorównać trzewnej intensywności palącego światła dobra. Jeśli usłyszysz charakterystyczne syczenie tej Lepkiej Bomby z cieni, zrozum, że równowaga ma zostać osiągnięta, gdy zostaniesz rozerwany na strzępy gniewem Cienia Rangdy. Zanim się przemieniła, była tylko kolejnym bezimiennym Łowcą w zwykłych ubraniach. Wyczerpana. Przestraszona. Cień dawnej siebie. Tak wiele demonów prosperowało tutaj, wijąc się przez glebę i struktury oraz ciała zarówno żywych, jak i umarłych. Zbyt wiele razy była świadkiem, jak inni byli rozrywani przez potwory lub zabijani przez siebie nawzajem, podziurawieni kulami lub rozrywani na strzępy i wieszani na drutach kolczastych w ociekających, mięsistych kawałkach. Wypełniło to jej oczy i serce ciemnością, aż nie było już miejsca na więcej ciemności. Potrzebowała gdzieś indziej, by ją umieścić. Przemiana nadeszła wraz z maską. Tak jak nauczyła się jako dziecko w swojej ojczyźnie, zrobiła ją z drewna z tego samego drzewa, które pięknie wyróżniało się spośród innych na wschodnim krańcu Wietrznego Biegu. Gdy była gotowa, z szacunkiem ofiarowała maskę drzewu, zanim wsunęła ją na twarz. Uczucia wyczerpania i strachu zniknęły. Maska przedstawiała demoniczną królową Rangdę z opowieści jej matki. Kiedy ją nosiła, również czuła się zdolna do prowadzenia armii zła według własnego pragnienia. Jej koszmary były takie same, ale teraz, zamiast budzić ją z krzykiem w zimnym pocie, przynosiły jej ukojenie, jak kąpiel w ciepłej krwi, która pragnęła jedynie otulić każdy jej nikczemny pomysł. Odpowiedź tkwiła w jej sercu przez cały czas, zasiana tam przez opowieści z jej wychowania. Teraz zrozumiała, że nigdy nie powinno to być kwestią dobra kontra zła w tej Inwazji. Sekret tkwił w wiedzy, że dobro nigdy nie zwycięży – że żadna ze stron nie zwycięży. Albowiem taniec między dobrem a złem jest wieczny i zawsze taki miał być. Wyrzeźbiła drugą maskę – maskę dobra – i nosiła ją na plecach jako dowód swojego zaangażowania w równowagę. Ale to maskę demonicznej królowej nosiła na twarzy. Bo na tych terenach łowieckich to zło panowało, co było widoczne w każdym wypaczonym stworzeniu Korupcji i zgniliznowatej ranie. Dla Rangdy takie miejsce było niczym raj.